Mis-informatie en pure leugens: De hetze tegen de wolf gaat maar door

Anti-natuurbeleid CDA en BBB - Hetze tegen de wolf
Al sinds jaar en dag suggereert het CDA de ‘rentmeester van de natuur’ te zijn, maar in alle keuzes die zij zowel in de landelijke, regionale en lokale politiek maken, blijkt dat hun rentmeesterschap helemaal niets voorstelt. Als je naar het verkiezingsprogramma kijkt, dan wordt er in de kop met de speerpunten van het verkiezingsprogramma van 2025 niets gezegd over “natuur”, en verderop in het programma komt het onderwerp maar heel summier aan bod. Je kan bij deze partij in feite zelfs spreken van een ‘anti-natuurbeleid’ ten gunste van de intensieve landbouw. Een lokaal voorbeeld van dit anti-natuurbeleid is Jacco van der Tak, CDA-burgemeester van Barneveld, en een politicus die zeer actief is in het voeden van de hetze tegen de wolf. Hij zoekt daarbij regelmatig de media op om ‘zijn verhaal te doen’. Daarbij schaamt hij zich niet om met regelmaat feiten omtrent de wolf te verdraaien, te overdrijven, of er zelfs pure leugens over te verspreiden. En dat staat toch in schril contrast met de titel van het CDA verkiezingsprogramma, dat de titel draagt: “Bouwen op vertrouwen” en “Onze keuzes voor een fatsoenlijk land”.
En dan is er natuurlijk de BBB, die na de valse beloftes die ze voorafgaande aan de vorige verkiezingen aan de boeren hebben gedaan, inmiddels als landelijke politieke partij flink is gedecimeerd. Ook een partij die helemaal niets op heeft met de natuur, en keer op keer als het ging over een wetsvoorstel voor natuur en dierenwelzijn, deze voorstellen actief blokkeerde. En ook deze partij heeft op regionaal niveau diverse voorbeelden van figuren die actief met leugens het vuurtje in de hetze tegen de wolf opstoken. Harold Zoet, gedeputeerde in de provincie Gelderland, is daar het ultieme voorbeeld van. Ook hij bedient zich van dezelfde tactieken als zijn CDA-collega.
Ondermijning beschermde status
Kortom, twee voorbeelden van politici die hun functie misbruiken om de wolf weer datzelfde stempel te geven dat 150 jaar geleden leidde tot zijn uitroeiing in West Europa. Een hele gevaarlijke ontwikkeling, zeker ook omdat ze beiden steeds oproepen tot afschot, en inmiddels ook achter de schermen zeer actief lobbyen richting Europese parlement om de beschermde status van de wolf nog verder te ondermijnen. En niet te vergeten, zij hebben als politicus ook een voorbeeldfunctie. Op de sociale media zie je onder nieuwsberichten steeds vaker reacties geplaatst met termen als "afknallen" en "gas geven". Wellicht wordt het ook tijd om dit soort reacties niet langer acceptabel te vinden, en strafbaar te stellen, want het draagt bij aan nog meer polarisatie in deze toch al zo escalerende wereld.
'Probleemwolf' of 'probleemmens'?
Om het ‘zwart maken’ van de wolf nog beter voor elkaar te krijgen, is er een nieuwe manier gevonden. Want hoe kan je dat beter doen, dan door de wòlf tot een ‘probleem’ te bestempelen. Dus op het moment dat een wolf een schaap doodt, is het een ‘probleemwolf.
Maakt niet uit of het schaap beschermd was door een wolfwerend raster, of helemaal niet. Als een (jonge) wolf onderzoekend speels en nieuwsgierig achter 2 wandelaars aan loopt, is het een ‘probleemwolf’. Als een wolf binnen de bebouwde kom loopt, is het een ‘probleemwolf’. Ja, en als hij toevallig in de buurt van een school gesignaleerd wordt: ‘Probleemwolf. En als een wolf zijn roedel jongen beschermt, en een ‘probleemmens’ of ‘probleemhond’ belaagt om duidelijk te maken dat het zijn leefgebied is, dan is het toch weer “die probleemwolf”.
Vervreemd van de natuur
Er is waarschijnlijk niets wat meer duidelijk maakt hoe wij als mens inmiddels vervreemd zijn van de natuur dan de terugkeer van de wolf. Een prachtig dier, dat na ruim 150 jaar geleden in Nederland te zijn uitgeroeid, na de val van het IJzeren Gordijn vanuit Oost Europa weer zijn weg terug vond naar ons land. Kennelijk vinden veel mensen natuur prima, zolang wij er maar (financieel?) voordeel van hebben, en het niet te ingewikkeld wordt. En de wolf past volgens sommigen niet in dat plaatje, want ‘Nederland is te klein voor de wolf’.
Nou, de wolf denkt daar zelf kennelijk heel anders over. En hij gaat ook niet meer weg.
Landbouwgebied 67 % - Natura 2000-gebied 8 %
Gelukkig is er in sommige opzichten wel hoop, en is er een kentering gaande, omdat steeds meer mensen zien dat de natuur een onmisbaar deel van ons leven is. Zeker in deze barre tijden van internationale spanningen, dan is de natuur een belangrijke bron van rust en ontspanning. Nederland is een klein land, met een natuur die buitenproportioneel gedomineerd wordt door de landbouw (67 % van het oppervlak). Uit de Natura 2000-barometer van de Europese Commissie blijkt dat in Nederland 13,3% van het landoppervlak Natura 2000-gebied is. Maar dat is inclusief al de grote wateren zoals de kustgebieden, de Waddenzee, het IJsselmeer en de grote rivieren. Naar schatting blijft na aftrek van al dat water ongeveer 8% land over.
Maar er is steeds meer besef dat het verbinden van de verschillende natuurgebieden (ecologische hoofdstructuur) belangrijk is om een groter ecosysteem te laten ontstaan, zodat dit de bio-diversiteit van dieren en planten ten goede komt. Daarbij is de aanleg van veel meer ecoducten voor een veilige verbinding tussen de gebieden essentieel.
Bron:
https://pointer.kro-ncrv.nl/hoeveel-natuur-hebben-we-eigenlijk-in-nederland
Deel dit artikel met je vrienden:


















